| Son dakika haberi bulunmamaktadır. | İletişim Reklam Sohbet Türkiye haritası,türkiye haritası ilçeler,türkiye haritası iller,türkiye harita,turkey maps |
 |
 |
Translate English Bedava Video izle
KATEGORİLER
HABER ARA
EN ÇOK OKUNANLAR
Tayyip Erdoğan mı daha itibarlı Aydın Doğan mı?
Yazımın başlığı bir hayli kışkırtıcı, değil mi? Evet, bu durumun farkındayım. Fakat yazıyı okuduğunuzda bu başlığın hiç de yersiz veya saçma olmadığını göreceksiniz.
 Kategori |
: Ak Parti |
 Yorum Sayısı |
: 0 |
 Okunma |
: 859 |
 Tarih |
: 19 Haziran 2009, 21:52 |
Tayyip Erdoğan'ın kendi kontrolünde bir medya oluşturma çabası içerisinde olduğu uzun zamandır tartışılan bir konu. Özellikle Doğan grubu tarafından Tayyip beye yakın gazetelere bir de ad verildi, biliyorsunuz: 'Yandaş medya'
Burada bir parantez açarak bir konunun altını çizmekte fayda görüyorum. Kendi adıma, 'Başbakan Erdoğan'ın kontrolünde tuttuğu' bir medya projesi niyeti, hedefi, uğraşı varsa, bu konuda doğru yaptığını düşünüyorum.
Bu cümleyle ben zaten 'çizgimi belli ettim', şimdi ne yazarsam boşa mı gidecek? Hep beraber göreceğiz.
Peki neden Tayyip beyin bu projesini destekliyorum? Asıl konumuz bu olmadığı için sadece birkaç cümleyle değinip geçmekte fayda var.
Türk medyasında Cumhuriyet gazetesi ekolünden, ideolojisinden gelen gazetecilerin hakim olduğu saklanamaz bir gerçek. Hakimiyeti elinde tutan bu gazetecilerin sağ, muhafazakar görüşlü siyasetçilere siyaseti bir kâbus haline getirdikleri, yalan ve takıntılı haberlerle halkın nezdinde bu siyasetçileri kısa sürede itibarsızlaştırmayı başlıca iş edindikleri de bir gerçek. (Özal, Demirel, Erbakan dönemlerindeki o sert muhalefeti hatırlayın)
Şimdi bu siyasetçiler siyaset arenasındaki muhalefetle baş ederken bir de medyada ipe sapa gelmez, yeminli ve ideolojik muhalefetle de uğraşmak, onların tezviratlarına karşı kendilerini savunma ihtiyacı hissetmeliler. Bunun için de onların halkla altenrnatif iletişim kanallarına; gazetelere, TV'lere ihtiyaçları olduğunu düşünüyorum. Aksi durumda, muhafazakar siyasetçilerin bu sığ ideolojik kalemlerin oyuncağı, hattâ yemi olmaktan kurtulmaları mümkün olmayacaktır. Hem medyanın siyaseti oluyor da siyasetin medyası neden olmasın?
Şimdi gelelim asıl konumuza..
Bu açıklamadan sonra asıl konumuza geçelim. Hattâ en can alıcı soruyu da en başta soralım:
4 seçim üst üste ortalama % 45 oranında oy alan Tayyip Erdoğan'ı destekleyen gazeteler ve TV'ler neden gerekli müşteriyi bulamıyorlar?
İnsanlar, bu politikayı güden, bu icraatlara imza atan bir siyasi lidere oy verirken, o siyaseti ve politikaları olumlayan, alkışlayan, şerh eden gazetelere ve TV'lere neden aynı primi vermiyor?
Bu sorunun cevabını Doğan grubu gazeteleri şöyle vermemizi istediler ve bugüne kadar da başardılar: 'Başbakanı eleştirmeyen, muhalefet etmeyen gazete satmaz; iktidardın yaptıklarını, politikalarını eleştirmeyen TV'ler izlenmez'. Peki söylenen, ileri sürülen bu görüşün geçerliliği var mı?
Bu tez üzerinde biraz duralım da görelim bakalım ne kadar geçerli?
Aydın Doğan'ın diğer iktidarlarla girdiği 'yandaşlık ilişkilerini' göz önüne alalım. O dönemlerdeki gazete satış rakamlarına bakmak bile, yukarıda aktardığımız tezin geçerli olmadığını açıkça gösteriyor.
Hatırlayalım: Aydın Doğan, Mesut Yılmaz'ın 'Ahmet Çalık'ı değil miydi? Peki bu ilişki ayan beyan ortadayken bu grubun gazeteleri ve TV'leri niçin müşteri bulabiliyordu? Üstelik, Mesut Yılmaz'ın aldığı oy oranları da hep % 20 ler civarındaydı. Eğer yayın organlarında borusunu öttüren kişinin itibarı, toplumca sevilip sevilmediği, bu yayın organlarının başarısını da belirliyorsa, sormak doğru olur: Bu toplumda Tayyip Erdoğan mı daha itibarlı, Aydın Doğan mı?
'Tayyip Erdoğan'ın kontrolünde olan' TV'lerin izlenmemesinin, gazetelerin satmamasının temel nedeni, bu yayın organlarının çizgilerinin Erdoğan'a yakın olması değildir. Başarısızlık, tamamen medya organlarının başındaki yöneticilerden kaynaklanmaktadır. Yöneticilerin kişisel başarısızlıkları, sektörün kurallarına göre hareket etmemeleri, beraberinde söz konusu medya kuruluşlarının başarısızlığını getirmektedir.
‘Yandaş Medya’ görev icabı yandaş
Bu medya gruplarındaki patronlar olsun, yöneticiler olsun, işlerini profesyonel bir aşkla, meslek aşkıyla yapmıyorlar. Bu işleri 'görev icabı' yürütmekteler. Bu gözden kaçmıyor.
Hep beraber izliyoruz. Bu gruplardaki yönetici dostlar yaptıkları işi utanarak sıkılarak yürütüyorlar. Beceriksizlik ortada. Piyasa koşullarına, medya gerçeklerine göre hareket edemiyorlar. Hem toplumla, hem iktidarla zekice kurmaları gereken ilişkileri kuramıyorlar, Kısaca: Bu gazeteler ve TV'ler Tayyip Erdoğan'a yakın durdukları için değil, gazetecilik yapmadıkları için satmıyorlar ve izlenmiyorlar.
En bariz örnek Sabah grubu
Örneğin Sabah gazetesini ele alalım. Dostları üzülerek, düşmanları da sevinçle izliyor Sabah'ın her geçen gün eriyen tirajını.
Hep beraber kendimize şu soruyu soralım: Sabah gazetesinin tiraj kaybı Erdoğan'a olan yakınlığıyla, hükümetin politikalarına olan desteğiyle açıklanabilir mi? ( Ne kadar destek verdiği de tartışmalı üstelik) Yoksa sadece yeni patronajın ve yönetimin beceriksizliği, sektördeki bilgisizliği, tecrübesizliği mi?
Söyler misiniz Allah aşkına: Bir gazetenin yazarı (Hıncal Uluç felaketinden bahsediyorum) her gün kendi gazetesini köşesinden yerin dibine batırır mı? 'Bugün gazetemi kınıyorum, bugün gazetemden utandım' gibi yazıları artık günlük rutin hale geldi. Türkiye'de başka hangi gazetede böyle bir yazar-gazete ilişkisi var?
Sabah'taki yöneticiler sektörel bilgisizliklerini, eksikliklerini bu tip absürd durumlara göz yumarak kapatacaklarını sanıyorlar ve bunun üzerine de bir başarı bekliyorlar.
Kaliteli,çarpıcı gazetecilik; zekice kotarılmış medya projeleri yok. Bunların eksikliğini anlayacak tecrübe ve bilgileri yok ne yazık ki.
Birçok kesim Sabah'ın başına Tayyip Erdoğan'ın bir akrabasının getirilmesini sorun olarak gösteriyor. Halbuki asıl sorun akrabalık ilişkisi değil. Sorun, bu dostumuzun bu sektörü hiç bilmemesi.
Tayyip Erdoğan'ın bu gazetelerde bu TV'lerdeki etkisi, kontrolü doğru bile olsa insanları şöyle derken duymamıza engel olan ne:
Evet, bu gazete, bu TV Tayyip Erdoğan'ın ama hakikaten çok iyi gazete, çok iyi televizyon. Hiç kimseden duydunuz mu böyle bir cümle?
Sorun yayın grubunun bağlı olduğu politik çizgide olsaydı, Aydın Doğan'ın gazetelerinin daha az satması beklenmeliydi. Bu toplum kime daha çok prim veriyor: Aydın Doğan'a mı, Tayyip Erdoğan'a mı?
Aydın Doğan'ın, muhabbet beslediği hükümetler aleyhine tek satır muhalif haber yapmadığı dönemleri hatırlıyoruz. Peki neden bu grubun gazeteleri ve TV'leri tüm bu ilişkilere rağmen çok sattılar, çok izlendiler?
İronik bir durum da şu: 'Yandaş medya' denen yayın organlarında Erdoğan aleyhine onlarca eleştiri yazısı çıkmasına rağmen, satışta kımıldama olmuyor. Bu tezi çürüten bir diğer olgu da bu. (Son olarak gündemi haftalarca işgal eden mayın tartışmalarını hatırlayabiliriz.)
Bu soruları ve tespitleri başka bir çok veri üzerinden çoğaltabiliriz. Varacağımız sonuç hep aynı olacaktır.
O da şudur: Sorun yandaş olmakta değil, yaptığınız işi iyi ya da kötü yapmaktadır.
Sabah'ın tirajı düşüyor, atv 'değişmedik' mesajı vermek için en pespaye programlara yer veriyor, Kanaltürk bunca dökülen paraya rağmen 0.3 raiting alıyor, 24 TV her geçen gün eriyor, Yeni Şafak gazetesi 14 yıldır 80 bin bandını aşamıyorken, bu durumu hâlâ tartışmayacak mıyız?
"Bütün bunlardan sana ne?" diyebilirsiniz. Ben de size derim ki "Dertliyim dertli arkadaşlar!"
|
Yazdırılabilir Sayfa |
Word'e Aktar |
Tavsiye Et
| 
Yorum Yaz
YENİ RESİMLER
 |
'Ulusal medya 2010' teknikleri11 Mart 2011 |
Altyapı: MyDesign Haber Sistemi